Premiata Forneria Marconi (Pfm) – “Per Un Amico”

{mosthumbviewer: images/SGrecenzije/2010/11/20/premiataf.jpg, images/SGrecenzije/2010/11/20/premiatafm.jpg, Premiata Forneria Marconi – Per Un Amico, Left} Taljanski progresivni bend ili pripadnik tkz.Simfo rocka, oformljeni su 1970 godine od strane poznatih session muzičara koji su svirali sa poznatim imenima taljanske muzičke scene kao: Lucio Battisti, Adriano Celentano i Fabrizio De Andre.
Ispekavši zanat na taj način, nije im bilo teško odsvirati zahtjevne forme i oblike koje je Simfo rock postavio za postulate pa su upravo svirke u živo bile najbolji trenutci njihove karijere.

Predstavljali su taljanski pandan grupama kao što su: Genesis, King Crimson, Flock, Exeption, Emerson Lake i Palmer…
Jedni su od prvih koji su na taljansku muzičku scenu uveli elektronsku muziku svirkom na tada poznatom Moog Sintetizatoru, a kojeg je u ostatku svijeta dolično predstavio Keith Emerson u skladbi Lucky Man.

Opredjeljenje istom/sličnom glazbom sa gore navedenim grupama,uvjetovalo je otvaranje suradnje sa grupom Emerson, Lake & Palmer (skraćeno ELP) pa su ostatku svijeta prezentirali svoj jedinstveni melodiozni zvuk nastupajući kao njihova predgrupa širom svijeta. Na taj način otvorila su im se vrata američke scene pa su čak bili na top listi časopisa Billboard.
Također su na taljanskoj sceni nastupali kao predgrupa na koncertima Procol Harum, Yes i Deep Purple.

{mosthumbviewer: images/SGrecenzije/2010/11/20/premiata.jpg, images/SGrecenzije/2010/11/20/premiatam.jpg, Premiata Forneria Marconi, Center}

Reprezentativni uzorak njihova muzičkog umijeća najviše je vidljiv na svirci uživo sa poznatim taljanskim kantautorom Fabrizio De Andreom godine 1979. i predstavlja nezaobilazan muzički trenutak taljanske muzičke scene.

Drugi album Per Un Amico, izdan je 1972 godine na etiketi Numero Uno, bio je u stvari odskočna daska za međunarodni uspjeh. Isti je objavljen godinu dana kasnije u engleskoj verziji pod nazivom Photos Of Ghosts na etiketi Manticore.

U odnosu na prvijenac, glazba im postaje sve kompleksnija, potpuno na tragu tadašnjih trendova, prepuna je zanimljivih, lijepo oblikovanih melodija sa čestim promjenama formi i ritma.

Glavne odlike ovog albuma su, uz ponavljanu činjenicu o vrsnosti samih muzičara, upotreba MOOG-a sa nenametljivim isticanjem, kao i upotreba flaute, violine i mandoline. Sve to skupa daje posebnu dimenziju melodioznosti cjelokupnog zvuka (što je u biti odlika taljanske glazbe), stvara posebnu opuštajuću atmosferu na svim kompozicijama. Pjevnost taljanskog jezika daje ugođaju dodatanu dozu šarma.

Članovi grupe:
Flavio Premoli: klavijature
Franco Mussida: gitare
Franz Di Cioccio: udaraljke
Giorgio Piazza: bas gitara
Mauro Pagani: flauta, violina, piccolo